ਕਪੂਰਥਲਾ : ਕਈ ਵਾਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਮੋੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਹਕੀਕਤ ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਰਦਨਾਕ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਪੂਰਥਲਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸ਼ਿਵ ਦਿਆਲ ਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 25 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਪਤਾ ਹੋਇਆ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਵਾਪਸ ਘਰ ਪਰਤਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਗੁਆਚ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਉਮੀਦ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋਣਾ ਤੇ 22 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਦਲੀ ਹਕੀਕਤ
ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਅੱਜ ਤੋਂ 25 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਘਰੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਾਫੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਣ ‘ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤ ਮੰਨ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਕਾਰਨ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਮਲਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸੁਖ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਇਸ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ 22 ਸਾਲ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਸਿੰਘ ਤੇ ਵਿਮਲਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਵੀ ਹਨ।
ਯੂਪੀ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ‘ਚੋਂ ਮਿਲਿਆ ‘ਗੁਆਚਿਆ’ ਹੰਸਾ
ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਰਥੌਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਿਖਾਰੀ ਵਰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਮਿਲਿਆ। ਲੰਮੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਫਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਚਾਰ ਦਿਖ ਰਹੇ ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ‘ਤੇ ਜਦੋਂ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪਈ, ਤਾਂ ਥਾਣਾ ਇੰਚਾਰਜ ਰਵਿੰਦਰ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸੀ ਅਤੇ ਯੂਪੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਰਾਹੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। 72 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
सम्बंधित ख़बरें
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਉਲਝਣ: ਪਤਨੀ ਨੇ ਪਛਾਣਨ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਇਨਕਾਰ
ਜਦੋਂ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਧਰਮ-ਸੰਕਟ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਉਹ ਕਦੇ ਤਾਜ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਵਿਮਲਾ ਦੇਵੀ ਲਈ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿ ਉਹ 25 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਏ ਪਹਿਲੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਜਾਂ ਉਸ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੇ 22 ਸਾਲ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪਤਨੀ ਨੇ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ ਆਗੂ ਗੁਰਸੇਵਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਹਾਲਤ ਅਜੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਬੇਜ਼ਮੀਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੰਸਾ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਖਰਚੇ ‘ਤੇ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਕੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਕੋਈ ਪੈਨਸ਼ਨ ਜਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।